ГДЗ 7 казак: - алегорыя пра ліст - песенька пра пясочак - "Песня аб званох" - легенда пра промня-неслуха - сон на маг...
7 казак:
- алегорыя пра ліст
- песенька пра пясочак
- "Песня аб званох"
- легенда пра промня-неслуха
- сон на магіле дзеда Курылы
- казка пра варону-хвальбону
- казка пра дрэва-дзіва.
Хто і навошта расказвае: Якуб Колас, паэма "Сымон-музыка"
Усё гэта — устаўныя казкі, песні і легенды, якія расказвае дзед Курыла дзецям і якія чуе маленькі Сымон. Яны раскрываюць галоўную думку твора: доля паэта-музыкі, любоў да Радзімы і вера ў вольную Беларусь.
1. Алегорыя пра ліст Вецер адарваў ад роднага дуба маленькі ліст і панёс па свеце. Ліст ляціць без дарогі, сохне, блукае, гіне на чужыне і скардзіцца на свой лёс. Сэнс: так гіне чалавек без роднай глебы, без Радзімы. Гэта намёк на лёс самога Сымона-сіраты, вандроўнага музыкі.
2. Песенька пра пясочак Жартоўная песенька-калыханка пра маленькую пясчынку на беразе ракі. Хвалі яе калышуць, сонейка грэе, і яна жыве сваім ціхім жыццём разам з усёй прыродай. Сэнс: нават самае малое ў прыродзе мае сваё месца і радасць. Песенька вучыць любіць родную прыроду, чуць яе музыку.
3. "Песня аб званох" Песня пра званы, якія гучна гудуць над краем. Яны не даюць людзям спаць, будзяць іх, клічуць да працы, да еднасці, да новага, светлага жыцця. Сэнс: званы — гэта голас паэта, голас абуджэння беларускага народа ад няволі і цемры да волі.
4. Легенда пра Промня-неслуха Адзін малады Прамень не паслухаў Сонца-бацьку, пакінуў неба і спусціўся на цёмную, халодную зямлю, каб сагрэць бедных людзей. Ён аддаў ім сваё цяпло і сам згас, загінуў. Сэнс: подзвіг самаахвяравання дзеля народа. Такім павінен быць сапраўдны паэт і музыка — як Сымон: аддаць сваё сэрца людзям.
5. Сон на магіле дзеда Курылы Сымон заснуў на магіле памерлага дзеда Курылы і ўбачыў вешчы сон. Дзед нібы ажыў, уваскрэсла ўся зямля: народ стаў вольным, шчаслівым, усюды гучыць песня і музыка. Сэнс: мара пра будучую вольную Беларусь. Сон дае Сымону сілы жыць і граць дзеля гэтай будучыні.
6. Казка пра варону-хвальбону Варона набрала чужых прыгожых пер'яў, убралася ў іх і стала выхваляцца перад іншымі птушкамі, што яна самая лепшая. Птушкі пазналі сваё пер'е, ашчыпалі хвальбону і прагналі яе са смехам. Сэнс: асуджэнне хвальбы, пыхи, зайздрасці і чужой славы. Сапраўдная каштоўнасць — свой талент і праца, а не чужое.
7. Казка пра дрэва-дзіва У густым лесе расло дзіўнае дрэва. Унутры яго жыла музыка: яно ціха спявала, лячыла чалавечы смутак і дарыла надзею. Пачуць яго мог толькі чалавек з чыстым, добрым сэрцам. Сэнс: дрэва-дзіва — гэта сімвал роднай Беларусі, народнай песні і скрыпкі самога Сымона. Талент даецца толькі тым, хто любіць народ.